Malaria

Uit het boek: "You were so lost - een Reisverslag"

Ik belde naar huis en ze vroegen hoe ik me voelde. Natuurlijk antwoorde ik "perfect", maar eigenlijk voelde ik me helemaal niet zo goed.

's Nachts had ik het koud en heet en ijskoud en gloeiend heet. De volgende ochtend kreeg ik ook nog diarree, maar ik wilde niet weten dat ik ziek was. Eigenlijk voelde ik me best redelijk, als ik maar plat lag. Na de tweede mis kwam Marko en concludeerde dat ik malaria had. Hij gebood mij Fansidar te nemen, of ik zou doodgaan. Maar zo ziek voelde ik me nog steeds niet. Ik wilde ze nog niet nemen, met in mijn hoofd de enge verhalen die gisteren over malaria verteld werden in Mill Hill huis. Ik haatte mezelf dat ik me daardoor liet beÔnvloeden. Anne bevestigde Marko's conclusie en zei dat ik iets moest eten voordat ik die pillen in zou nemen. Kool.

Daarna werd ik echt ziek: overgeven, racen naar het toilet en flauwvallen. Ik worstelde met een stukje brood; denkend dat het de soep was die mama altijd voor me maakte als ik ziek was. Ik kon het uiteindelijk met veel water naar binnen werken. Tenslotte nam ik de pillen. "Mama" Anne, Marko en Dennis hielpen me mijn hoofd omhoog te houden en terug naar mijn kamer te gaan.

Met alle goede zorgen was ik snel weer op de been. Zoals Alex, die met me kwam scrabbelen, en Marko, die een extra keer langskwam en niet te vergeten Anne, was ik snel weer op de been. Vreemd dat zo'n veel besproken ziekte, die zo ingrijpend en gevaarlijk is, binnen twee dagen over kan zijn. En zo ziek voelde ik me nou ook weer niet, alleen zo ontzettend slap en futloos. Maar ik was er nog niet van af.

Na die twee dagen kreeg ik een zeurende buik. Maar wat wil je, ik heb een ongezonde hoeveelheid tabletten op: Fansidar (malaria), Immodium, anti-braak, paracetamol, en dat naast mijn dagelijkse dosis Paludrine en Nivaquine! 's Middags werd het echt te erg, krampen of eigenlijk een alomvattende pijn, drang naar de toilet die niets uithaalde, ik kon amper eten en was moe... Ik kreeg pijnen en flauwvalneigingen en Anne bracht me naar de dokter. De "beroemde" dokter Pattel die vandaag al zijn zoveelste patiŽnt in twee weken van Pandipieri op bezoek kreeg. Hij concludeerde dat ik nu ook een bacteriologische infectie heb. Lekker hoor, maar wel logisch als je bedenkt dat door die malaria mijn weerstand natuurlijk nihil is geworden, waardoor die bacteriŽn een uitstekende gelegenheid hadden om een mooi broednestje in mijn darmen te vormen. Dus nog vier dagen pillen slikken, een luxe soort antibiotica. Deze tien tabletten kostten me 630 Ksh., dat is Fl. 31,50 ! Voor de mensen hier een half maandloon. Ik vraag me af, hoe de mensen hier toch kunnen overleven. Zouden zij niet zo gauw een bacteriŽle infectie krijgen?

Ik heb net bij Mill Hill m'n eerste pil na een heerlijke bruine boterham met kaas en tomaat naar binnen gewerkt. Want zoals ik me nu voel, moeten ze me nog echt geen kuon voorschotelen!


@1994 by Birthe Emily Stuijts
Andere verhalen op het net: Beestjes, Mais en Waterperikelen
Wil je meer weten over mijn avonturen in Afrika? Stuur me een mailtje!
Deze en vele andere verhalen zijn verschenen in het nederlandstalige boek
"You were so lost - een Reisverslag".