Spaans bloed

In het gezin, waar mijn vader uit komt, hebben vooral de vrouwen een spaans trekje.

Ida Stuijts, mijn moeder, schrijft:

'Omdat beide Hanny en Marja, ja die andere kinderen eigentlijk ook, in hun uiterlijk iets 'spaans' had, en omdat de Spaanjarden op een gegeven ogenbliek Nederland voor vele jaren bezet hebben gehad, was het misschien niet ondenkelijk, dat er wat spaans bloed in de familie is gekomen.'

Het gerucht ging bij ons, dat tijdens deze spaanse periode een boerenmeid wel iets met een spaanse soldaat zou hebben gehad. Die liet haar echter in de steek met een kind. Een onecht kind die de achternaam van haar/zijn moeder kreeg: Stuijts.
Erg geloofden we niet in dit verhaal, hoewel het uiteraard zou kunnen.

In februari 1997 kreeg ik een brief van Stef Stuijts, een neef van mijn vader. Hij had me enkele foto's gestuurd en schreef aan het eind:

'(...) Het zal wel iets van mijn moeder zijn ofschoon het volgens mij typisch Wuustwezelse koppen zijn. Wat zei je ook weer? Iets van 1600, niet? Mij is verteld, dat er toen veel Spanjaarden daar waren. (...) je komt misschien tot de ontdekking dat jij signorita of donna Birthe bent.'

En in januari 1998 een email van Gerard Verresen (de kant van mijn oma):

'Alhoewel ik niet weet of het gerucht aan de kant van de Verresen of aan de kant van de Bemelman's zit. Bemelman is namelijk de achternaam van mijn moeders moeder. Zij verteld n.l. dat de naam Bemelman, kleine man betekende als een verbastering in het duits. En de duitsers gaven deze naam aan een spaanse immigrant, omdat deze man nogal klein van stuk was.'

Misschien is het wel een gerucht, dat in meerdere families terugkomt. Het is uiteraard heel goed mogelijk dat een meisje tijdens de spaanse bezetting op een spaanse soldaat verliefd werd, met alle gevolgen van dien.