Twee schimmen

Enkele wolken trekken voorbij aan de zwarte lucht. De druppels van de net gevallen regen druppelen nog van de bomen. De volle maan komt tevoorschijn boven de kerktoren en werpt licht op het donkere kerkhof. Tussen de grafzerken beweegt een licht. Twee schimmen volgen het licht. Af en toe een flits. Af en toe hoor je een paar stemmen.

kerkhof
"Er zijn twee schimmen op het kerkhof! - Vast twee gekken, wie gaat er nou midden in de nacht voor de lol het kerkhof op en maakt foto's???"

Na een lange dag in de stoffige archieven, onze stambomen en kwartierstaten weer met wat namen, plaatsen en data te hebben aangevuld, wilden we eens wat leven in de boom blazen. En daarvoor gingen we een paar uur tussen de doden wandelen.

De grond was drassig, af en toe moest een grafzerk schoongemaakt worden om te kunnen lezen wat er stond. Gejubel bij een gevonden "Verresen" of "Stuijts", een teleurgestelde "die is te nieuw" als de persoon voor de kwartierstaat te recent was.

"Wat haal je nu van een kerkhof???" zeg je misschien.

Nou, in de eerste plaats kun je wel een beetje aan het graf zien hoe de familie gesteld was. En soms staat er een persoonlijke tekst bij. En soms hangt er een foto van de betreffende persoon. En door de ligging van de graven kan je heel misschien wel relaties trekken (vooral bij familiegraven). En misschien vind je wel personen, van wie je het bestaan nog niet wist.

Rij in rij uit liepen we verder tussen de graven, wierpen het schijnsel van de lamp op het volgende graf en mompelden de naman. Soms, als we het niet goed konden lezen, ging de een tussen de graven wat dichter bij de zerk staan en de ander scheen er schuin met de lamp op, zodat de graveringen schaduwen maakten.

We naderden de laatste rijen.
Een nieuwe kuil was gegraven.

Zullen we nog maar een keer terugkomen?